She

I just thought,

staring at the floor’s far better

than to dwell my vision towards her eyes

sweet eyes anyone has ever wished for

But it’s rather painful

seeing her gaze shift away from mine

(more…)

May Plakard 2 ba? (In response to those who beg for a second part)

      Eto nanaman. Maglilitanya nanaman ako dahil sa mga humihiling na sana may pangalawang kabanata ang maikling kwento kong “PLAKARD” sa newsletter issue ng Highlights (on the positive side) at sa mga humihirit na bitin ang kuwento. Natuwa naman ako na maraming bumasa at nakaappreciate sa eksposisyon ng storyline. Pagkatapos kong malikom ang ilang e-mails at ilang text messages mula sa iskul pipol at other-skuls-pipol, binasa ko ulit ang kuwento for assessment. Haay. Natapos ko naman ah! Haha. Ang plano ko talaga’y sa linyang “Nagbibigay pag-asa naman” magtatapos ang kuwento pero nako, parang sisirit ang dugo sa kama ko ngayon dahil sa mga nagbabanta sa buhay ko at humihingi ng part 2. Ang tanong, kailangan ko pa bang isipin nang isang daang beses kung dapat pa akong magpart 2 kung buhay ko na at buhay ng future family ko at mga apo ko sa tuhod ang nakataya? hahahaha. Okey okey. I made up my mind. May part 2 but I’ll review the plot first to make the story line consistent.

    Sa mga nagrereak kung bakit hindi ako nag-abide sa moral principles sa paghubog ng karakter ng bida, tsk tsk. Kasi mahilig akong gumawa ng characters na emo at yung may mga mabigat na problema. It pulls out all the creativity I have inside at parang napakaemosyonal yung takbo ng kwent. Hindi tulad ng mga bubbly, n0-problemo characters na nagigingboring minsan at  korni in a sense. (Pasintabi, hindi poi ako nang-aalipusta, sariling kuro-kuro lang po). 

   At sa mga nagtatanong kung sarili ko ba talaga ang dinedescribe ko doon, let me think about it. Haha. The truth is, hindi. Apay ilakok ta kidnik dudes? Bamon a met. 

   Till here. The point is may PART 2 po ang PLAKARD. 

   Bow. *Witwiw*